quaesivisset

Discretiva

quaesivisset dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
quaesīvisset	tertia singularis	plusquam perfectum	activa	coniunctivus	quaerō (quaerere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /kwae̯.siːˈwis.set/

(classice)

Syllabificatio phonetica: quae·sī·vis·set — morphologica: quaesiv-isset

Formae aliae

• (Syncop.) quaesīsset

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

P. Cornelius Tacitus 55–117

Iordanus Brunus Nolanus 1548-1600

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (45 a.C.n. / 709 a.u.)

• Nec ego nunc ipse aliquid adferam melius. Ut enim modo dixi, omnibus fere in rebus, sed maxime in physicis, quid non sit, citius, quam quid sit, dixerim. Roges me, quid aut quale sit deus: auctore utar Simonide, de quo cum  quaesivisset  hoc idem tyrannus Hiero, deliberandi sibi unum diem postulavit; cum idem ex eo postridie quaereret, biduum petivit; cum saepius duplicaret numerum dierum admiransque Hiero requireret, cur ita faceret, “Quia, quanto diutius considero,” inquit “tanto mihi spes videtur obscurior”. —De natura deorum Ciceronis

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 116 p.C.n.)

• Nuntiata ea Tiberium laetitia curaque adfecere: gaudebat oppressam seditionem, sed quod largiendis pecuniis et missione festinata favorem militum  quaesivisset , bellica quoque Germanici gloria angebatur. rettulit tamen ad senatum de rebus gestis multaque de virtute eius memoravit, magis in speciem verbis adornata quam ut penitus sentire crederetur. paucioribus Drusum et finem Illyrici motus laudavit, sed intentior et fida oratione. cunctaque quae Germanicus indulserat servavit etiam apud Pannonicos exercitus. —Annales P. Cornelii Taciti

Latinitas nova

saec. XVI.

• Differunt autem fortuna et casus, quia casus universalius quiddam est; dicitur enim tum in his quae ex arbitrio agunt seu rationalibus praecipue, tum in reliquis omnibus; unde casu aliquis invenit thesaurum quem  quaesivisset , casu brutum incidit in foveam, casu praetereuntem lapis decidens interemit seu casu lapis cecidit. —Libri physicorum Aristotelis explanati Iordani Bruni