quaesivimus

Discretiva

quaesivimus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
quaesīvimus	prima pluralis	perfectum	activa	indicativus	quaerō (quaerere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /kwae̯ˈsiːwi.mus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: quae·sī·vi·mus — morphologica: quaesiv-imus

Loci

Aulus Gellius ca. 130-180

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170–177 p.C.n.)

• Quid significet prandium caninum, rem leviculam, diu et anxie  quaesivimus . Prandium autem abstemium, in quo nihil potatur, “caninum” dicitur, quoniam canis vino caret. Cum igitur “medium vinum” appellasset, quod neque novum esset neque vetus — et plerumque homines ita loquantur, ut omne vinum aut novum esse dicant aut vetus — nullam vim habere significavit neque novi neque veteris quod medium esset, et idcirco pro vino non habendum, quia neque refrigeraret neque calefaceret. —Noctes Atticae A. Gellii