quaesivi

Discretiva

quaesivi dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
quaesīvī	—	praesens	passiva	infinitivus	quaerō (quaerere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /kwae̯ˈsiːwiː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: quae·sī·vī — morphologica: quaesiv-i

Loci

C. Sallustius Crispus –86…–34

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (40 a.C.n. / 714 a.u.)

• Non possum fidei causa imagines neque triumphos aut consulatus maiorum meorum ostentare, at, si res postulet, hastas, vexillum, phaleras, alia militaria dona, praeterea cicatrices adverso corpore. Hae sunt meae imagines, haec nobilitas, non hereditate relicta, ut illa illis, sed quae ego meis plurimis laboribus et periculis  quaesivi . —Bellum Iugurthinum C. Sallusti Crispi