quaesiverim

Discretiva

quaesiverim dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
quaesīverim	prima singularis	perfectum	activa	coniunctivus	quaerō (quaerere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /kwae̯ˈsiːwe.rim/

(classice)

Syllabificatio phonetica: quae·sī·ve·rim — morphologica: quaesiv-erim

Loci

Renatus Cartesius 1596-1650

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas nova

saec. XVII.  (ca. 1628 p.C.n.)

• Exempli gratia, si occurrerit mihi, numerum 6 esse duplum ternarii,  quaesiverim  deinde senarii duplum, nempe 12;  quaesiverim  iterum, si lubet, huius duplum, nempe 24, et huius, nempe 48, etc.; atque inde deduxerim, ut facile fit, eandem esse proportionem inter 3 et 6, quae est inter 6 et 12, item inter 12 et 24, etc., ac proinde numeros 3, 6, 12, 24, 48, etc. esse continue proportionales. —Regulae ad directionem ingenii Renati Cartesii