quaesiverat

Discretiva

quaesiverat dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
quaesīverat	tertia singularis	plusquam perfectum	activa	indicativus	quaerō (quaerere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /kwae̯ˈsiːwe.rat/

(classice)

Syllabificatio phonetica: quae·sī·ve·rat — morphologica: quaesiv-erat

Loci

C. Sallustius Crispus -86…-34

Aulus Gellius ca. 130-180

Demetrius Cantemir 1674-1723

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (40 a.C.n. / 714 a.u.)

• Sed ubi ea Romae comperta sunt, metus atque maeror civitatem invasere: pars dolere pro gloria imperi, pars insolita rerum bellicarum timere libertati; Aulo omnes infesti, ac maxime qui bello saepe praeclari fuerant, quod armatus dedecore potius quam manu salutem  quaesiverat . Ob ea consul Albinus ex delicto fratris invidiam ac deinde periculum timens senatum de foedere consulebat, et tamen interim exercitui supplementum scribere, ab sociis et nomine Latino auxilia arcessere, denique omnibus modis festinare. —Bellum Iugurthinum C. Sallusti Crispi

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170–177 p.C.n.)

• Atque ibi rex, contemplatione tanti ac tam ornati exercitus gloriabundus, Hannibalem aspicit et “Putasne,” inquit, “conferri posse ac satis esse Romanis haec omnia?” Tum Poenus, eludens ignaviam inbelliamque militum eius pretiose armatorum: “Satis, plane satis esse credo Romanis haec omnia, etiamsi avarissimi sunt.” Nihil prorsum neque tam lepide neque tam acerbe dici potest; rex de numero exercitus sui ac de aestimanda aequiperatione  quaesiverat , respondit Hannibal de praeda. —Noctes Atticae A. Gellii

Latinitas nova

saec. XVIII.  (1714 p.C.n.)

• Hoc in itinere casu invenit bovem sylvestrem, Moldavis dzimbr dictum, et dum eum persequitur, ad montium radices descendit. Porro cum catula quaedam venatica, quam prae ceteris diligebat, Molda dicta, fortius ferae instaret, aestuans haec in profluentem se proiicit et telis ibidem interficitur, canis vero, quae in ipsis aquis  quaesiverat  fugientem, rapidis fluvioli undis absorbetur. —Descriptio Moldaviae Demetrii Cantemir