quaesiveram

Discretiva

quaesiveram dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
quaesīveram	prima singularis	plusquam perfectum	activa	indicativus	quaerō (quaerere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /kwae̯ˈsiːwe.ram/

(classice)

Syllabificatio phonetica: quae·sī·ve·ram — morphologica: quaesiv-eram

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (66 a.C.n. / 688 a.u.)

• Sed ut quidquid ego apprehenderam, statim accusator extorquebat e manibus. Si  quaesiveram  quae inimicitiae Scamandro cum Habito, fatebatur nullas fuisse, sed Oppianicum, cuius ille minister fuisset, huic inimicissimum fuisse atque esse dicebat. Sin autem illud egeram, nullum ad Scamandrum morte Habiti venturum emolumentum fuisse, concedebat, sed ad uxorem Oppianici, hominis in uxoribus necandis exercitati, omnia bona Habiti ventura fuisse dicebat. —Pro A. Cluentio oratio Ciceronis