quaerendum

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg quaerendum dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus­ Casu Verbum
quaerendum
activa gerundium­ accusativo quaerō (quaerere)
Forma Modus flexurae originis
quaerendum casus accusativus singularis · genus masculinum gerundivi quaerendus
quaerendum casus nominativus singularis · genus neutrum gerundivi quaerendus
quaerendum casus accusativus singularis · genus neutrum gerundivi quaerendus
quaerendum casus vocativus singularis · genus neutrum gerundivi quaerendus

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /kwae̯ˈrendum/(classice)
Syllabificatio phonetica: quae·ren·dum — morphologica: quaer-end-um

Loci[+/-]

T. Lucretius Carus
–95…–55
M. Tullius Cicero
-106…-43
Marcus Terentius Varro -37P. Ovidius Naso -42…+18 Petronius Arbiter ca. 14-66 Aulus Gellius
ca. 130-170
Aurelius Augustinus Hipponensis
354-430
Iordanus Brunus Nolanus
1548-1600
antiq. class.class.class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

antiq.

  • vermibus et privas in corpora posse venire
credis nec reputas cur milia multa animarum
conveniant unde una recesserit, hoc tamen est ut
quaerendum videatur et in discrimen agendum,
utrum tandem animae venentur semina quaeque
vermiculorum ipsaeque sibi fabricentur ubi sint,
an quasi corporibus perfectis insinuentur. —De rerum natura Lucretii [1][2]

class.

  • Ac primum illam partem bene vivendi a natura petebant eique parendum esse dicebant, neque ulla alia in re nisi in natura quaerendum esse illud summum bonum quo omnia referrentur, constituebantque extremum esse rerum expetendarum et finem bonorum adeptum esse omnia e natura et animo et corpore et vita. —Academica Ciceronis [3][2]
  • Tertia pars est, quo sit seminio quaerendum. Hoc nomine enim asini Arcadici in Graecia nobilitati, in Italia Reatini, usque eo ut mea memoria asinus venierit sestertiis milibus sexaginta et unae quadrigae Romae constiterint quadringentis milibus. —De agricultura Varronis [4][2]

class.

  • intumuere Cures et quos dolor attigit idem:
tum primum generis intulit arma socer,
iamque fere raptae matrum quoque nomen habebant,
tractaque erant longa bella propinqua mora:
conveniunt nuptae dictam Iunonis in aedem,
quas inter mea sic est nurus ausa loqui:
“o pariter raptae, quoniam hoc commune tenemus,
non ultra lente possumus esse piae.
stant acies, sed utra di sint pro parte rogandi,
eligite: hinc coniunx, hinc pater arma tenet,
quaerendum est, viduae fieri malitis an orbae:
consilium vobis forte piumque dabo.” —Fasti Ovidii Nasonis [5][2]

saec. I.

  • Quaerendum est aliquod effugium, nisi naufragium pommus et omni nos periculo liberamus. —Satyricon T. Petronii Arbitri [6][2]

Latinitas postclassica[+/-]

saec. II.

  • Sed enim Saturionem et Addictum et tertiam quandam, cuius nunc mihi nomen non subpetit, in pistrino eum scripsisse Varro et plerique alii memoriae tradiderunt, cum, pecunia omni quam in operas artificum scaenicorum pepererat, in mercatibus perdita, inops Romam redisset et ob quaerendum victum ad circumagendas molas quae trusatiles appellantur, operam pistori locasset. —Noctes Atticae A. Gellii [7][2]

saec. IV.

  • Unde nunc nihil quaerendum est, sed inconcussa fide retinendum. —De libero arbitrio Augustini [8][2]

Latinitas nova[+/-]

saec. XVI.

  • Ego igitur, cum illud minime impossibile iudicarem, ista quandoque forma ad quaerendum me contuli et ad inveniendum sum promotus. —Mordentius et de Mordentii circino Iordani Bruni [9][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Titus Lucretius Carus - De rerum natura libri sex. (Teubner, Lipsiae MCMLXIX). Liber tertius, versus 726 — quaerendum
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 2.5 2.6 2.7 2.8 Vicicitatio: quaerendum.
  3. 3.0 3.1 Marcus Tullius Cicero - Academici libri quattuor. (Bibliotheca Augustana): Liber primus, 5, [19] — quaerendum
  4. 4.0 4.1 Marcus Terentius Varro - De re rustica / de agricultura. (Loeb Classical Library, Londinio MCMXXXIV). Liber secundus, I. — quaerendum
  5. 5.0 5.1 Publius Ovidius Naso - Fasti (versio II, 17/18). (Bibliotheca Augustana): Liber tertius, Martius, versus 211. — quaerendum
  6. 6.0 6.1 T. Petronius Arbiter, Satyricon - quae supersunt (apud Guilielmum Vande Water, Trajecti ad Rhenum MDCCIX). Cap. CI. — quaerendum
  7. 7.0 7.1 Aulus Gellius, Noctes Atticae libri viginti. (Peter K. Marshall, Oxonii MCMLXVIII). Liber tertius, 3. p. [14] — quaerendum
  8. 8.0 8.1 Aurelius Augustinus Hipponensis, De libero arbitrio (Universitas Turicensis). Liber secundus. Caput XV, p. 39. — quaerendum
  9. 9.0 9.1 Iordanus Brunus Nolanus (Italice: Giordano Bruno) - Mordentius et de Mordentii circino (Universitas Turicensis): Caput III.  — quaerendum