quaerendum

Discretiva

quaerendum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus­	Casu	Verbum
quaerendum	—	—	activa	gerundium­	accusativo	quaerō (quaerere)

Forma	Modus flexurae	originis
quaerendum	casus accusativus singularis · genus masculinum	gerundivi quaerendus
quaerendum	casus nominativus singularis · genus neutrum	gerundivi quaerendus
quaerendum	casus accusativus singularis · genus neutrum	gerundivi quaerendus
quaerendum	casus vocativus singularis · genus neutrum	gerundivi quaerendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /kwae̯ˈrendum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: quae·ren·dum — morphologica: quaer-end-um

Loci

T. Lucretius Carus –95…–55

M. Tullius Cicero -106…-43

Marcus Terentius Varro -37

P. Ovidius Naso -42…+18

Petronius Arbiter ca. 14-66

Aulus Gellius ca. 130-170

Aurelius Augustinus Hipponensis 354-430

Iordanus Brunus Nolanus 1548-1600

antiq.

class.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

antiq.

• vermibus et privas in corpora posse venire

credis nec reputas cur milia multa animarum

conveniant unde una recesserit, hoc tamen est ut

quaerendum videatur et in discrimen agendum,

utrum tandem animae venentur semina quaeque

vermiculorum ipsaeque sibi fabricentur ubi sint,

an quasi corporibus perfectis insinuentur. —De rerum natura Lucretii

class.

• Ac primum illam partem bene vivendi a natura petebant eique parendum esse dicebant, neque ulla alia in re nisi in natura quaerendum esse illud summum bonum quo omnia referrentur, constituebantque extremum esse rerum expetendarum et finem bonorum adeptum esse omnia e natura et animo et corpore et vita. —Academica Ciceronis
• Tertia pars est, quo sit seminio quaerendum. Hoc nomine enim asini Arcadici in Graecia nobilitati, in Italia Reatini, usque eo ut mea memoria asinus venierit sestertiis milibus sexaginta et unae quadrigae Romae constiterint quadringentis milibus. —De agricultura Varronis

class.

• intumuere Cures et quos dolor attigit idem:

tum primum generis intulit arma socer,

iamque fere raptae matrum quoque nomen habebant,

tractaque erant longa bella propinqua mora:

conveniunt nuptae dictam Iunonis in aedem,

quas inter mea sic est nurus ausa loqui:

“o pariter raptae, quoniam hoc commune tenemus,

non ultra lente possumus esse piae.

stant acies, sed utra di sint pro parte rogandi,

eligite: hinc coniunx, hinc pater arma tenet,

quaerendum est, viduae fieri malitis an orbae:

consilium vobis forte piumque dabo.” —Fasti Ovidii Nasonis

saec. I.

• Quaerendum est aliquod effugium, nisi naufragium pommus et omni nos periculo liberamus. —Satyricon T. Petronii Arbitri

Latinitas postclassica

saec. II.

• Sed enim Saturionem et Addictum et tertiam quandam, cuius nunc mihi nomen non subpetit, in pistrino eum scripsisse Varro et plerique alii memoriae tradiderunt, cum, pecunia omni quam in operas artificum scaenicorum pepererat, in mercatibus perdita, inops Romam redisset et ob quaerendum victum ad circumagendas molas quae trusatiles appellantur, operam pistori locasset. —Noctes Atticae A. Gellii

saec. IV.

• Unde nunc nihil quaerendum est, sed inconcussa fide retinendum. —De libero arbitrio Augustini

Latinitas nova

saec. XVI.

• Ego igitur, cum illud minime impossibile iudicarem, ista quandoque forma ad quaerendum me contuli et ad inveniendum sum promotus. —Mordentius et de Mordentii circino Iordani Bruni