putaveritis

Discretiva

putaveritis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
putāveritis	secunda pluralis	perfectum	activa	coniunctivus	putō (putāre)
putāveritis	secunda pluralis	futurum exactum	activa	indicativus	putō (putāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /putaːˈweritis/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pu·tā·ve·ri·tis — morphologica: putav-eritis

Usus

Latinitas nova

saec. XVI. - saec. XVII.

• Nam de vobis Batavis ea circumferebant, quae certe scio ficta fuisse commenta invidae et malignantis. Quasi vero, ut Lipsium ureretis, Scaligerum tantum accersendum putaveritis. Imo neque hunc unquam in mente vestra sensum fuisse arbitror, et certum habeo neminem esse ex ista gente litterata, quem libentius videat, et de facie norit quam Scaligerum Lipsius, aut Lipsium Scaliger. —Sylloge epistolarum a viris illustribus scriptarum Iusti Lipsii (1547-1606). Epistola LXXXIII.