putaremur

Discretiva

putaremur dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
putārēmur	prima pluralis	imperfectum	passiva	coniunctivus	putō (putāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /putaːˈreːmur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pu·tā·rē·mur — morphologica: put-aremur

Usus

Latinitas postclassica

saec. VI.

• fac, dic, duc, fer magis placuit per apocopam proferri differentiae causa, ne, si face, dice, duce, fere diceremus, aliud significare putaremur, quamvis hoc non in omnibus consimilibus vel univocis soleat fieri. singula igitur verbis accidentia disserentes, quae in quibusque deficiant, prout animo occurrant, ostendemus. —Ars Prisciani (ca. 500). Liber octavus: de verbo.