probandis

Discretiva

probandis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
probandīs	casus dativus pluralis	gerundivi probandus
probandīs	casus ablativus pluralis	gerundivi probandus

Appellatio pronuntiatusque

API: /proˈbandiːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pro·ban·dīs — morphologica: prob-and-is

Loci

C. Plinius Secundus 23-79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• etiamnum unum silvestre Graeci cerain vocant, Pontici armon, alii leucen, nostri armoraciam, fronde copiosius quam corpore. in omnibus autem probandis maxime spectantur caules, inmitium enim rotundiores crassioresque ac longis canalibus; folia ipsa tristiora et angulis horrida. —Naturalis historia Plinii