praedicem

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg praedicem dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]
Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
praedicem prima singularis praesens activa coniunctivus praedicō (praedicāre)
Appellatio[+/-]
Loudspeaker red.svgAPI: /ˈprae̯dikem/(classice)
Syllabificatio phonetica: prae·di·cem — morphologica: prae-dic-em

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • innumerabilia deinde sunt exempla Romana, si persequi libeat, cum plures una gens in quocumque genere eximios tulerit quam ceterae terrae. sed quo te, M. Tulli, piaculo taceam, quove maxime excellentem insigni praedicem? —Naturalis historia Plinii [1][2]

Fontes

  1. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Liber septimus, 31. p. [116] — praedicem
  2. Vicicitatio: praedicem.