porcorum

Discretiva

porcorum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
porcōrum	casus genitivus pluralis	substantivi porcus

Appellatio pronuntiatusque

API: /porˈkoːrum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: por·cō·rum — morphologica: porc-orum

Loci

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• Nam vespera post opiparas cenas earumque splendidissimos apparatus multas numero partes in cellulam suam mei solebant reportare domini: ille  porcorum , pullorum, piscium et cuiusce modi pulmentorum largissimas reliquias, hic panes, crustula, lucunculos, hamos, lacertulos et plura scitamenta mellita. —Metamorphoseon libri XI Apulei

Vide etiam:  → porcorum (Vicicitatio)