porci

Discretiva

porci dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

porcī

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
porcī	casus genitivus singularis	substantivi porcus
porcī	casus nominativus pluralis	substantivi porcus
porcī	casus vocativus pluralis	substantivi porcus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈpor.kiː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: por·cī — morphologica: porc-i

Dacoromane

porci

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
porci	casus nominativus/accusativus pluralis	substantivi porc
porci	casus genitivus/dativus pluralis	substantivi porc

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈport͡ʃʲ/

Syllabificatio phonetica: porci — morphologica: porc-i

Italice

porci

Forma	Modus flexurae	originis
porci	forma pluralis	substantivi porco

Appellatio pronuntiatusque

API: /'pɔrt͡ʃi/

Syllabificatio phonetica: por·ci — morphologica: porc-i

Loci

Marcus Terentius Varro -116…-27

C. Plinius Secundus 23-79

Marcus Valerius Martialis 40-103

Decimus Iunius Iuvenalis ca. 60-130

Isidorus Hispalensis 560-636

Hildegardis Bingensis 1098-1179

antiq.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 37 a.C.n. / 717 a.u.)

• Boves enim ex arvo aestate reducti hic bibunt, hic perfunduntur, nec minus e pabulo cum redierunt anseres, sues, porci. In cohorte exteriore lacum esse oportet, ubi maceretur lupinum, item alia quae demissa in aquam ad usum aptiora fiunt. —De agricultura Varronis

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• Ictibus scorpionum carnes et fluviatilium coclearum resistunt crudae vel coctae. quidam ob id salsas quoque adservant. inponunt et plagis ipsis. — Coracini pisces Nilo quidem peculiares sunt, sed nos haec omnibus terris demonstramus. carnes eorum adversus scorpiones valent inpositae. — Inter venena piscium sunt porci marini spinae in dorso, cruciatu magno laesorum. remedio est limus ex reliquis piscium eorum corporis. —Naturalis historia Plinii

saec. I.  (ca. 85-102 p.C.n.)

• Quidquid ponitur hinc et inde verris,

Mammas suminis imbricemque porci

Communemque duobus attagenam,

Mullum dimidium lupumque totum

Muraenaeque latus femurque pulli

Stillantemque alica sua palumbum.

Haec cum condita sunt madente mappa,

Traduntur puero domum ferenda:

Nos accumbimus otiosa turba.

Ullus si pudor est, repone cenam:

Cras te, Caeciliane, non vocavi. —Epigrammata M. Valerii Martialis

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 100/128 p.C.n.)

• carior est illis homo quam sibi. nos animorum

inpulsu et caeca magnaque cupidine ducti

coniugium petimus partumque uxoris, at illis

notum qui pueri qualisque futura sit uxor.

ut tamen et poscas aliquid voveasque sacellis

exta et candiduli divina tomacula porci,

orandum est ut sit mens sana in corpore sano. —Saturae D. Iuni Iuvenalis

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

• Porci marini, qui vulgo vocantur suilli, quia dum escam quaerunt, more suis terram sub aquis fodiunt. Circa guttur enim habent oris officium, et nisi rostrum arenis inmergunt, pastum non colligunt. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis

Latinitas mediaevalis

saec. XII.

• Nam sicut spinae manus hominis laedunt, ita et caro porci hominis munditiam et sanitatem minuit. Sed homo, qui sanus in corpore est, si swinegel comedere vult, eum velut leporem in aqua coquat, … —Subtilitates diversarum naturarum creaturum Hildegardis