ploravimus

Discretiva

ploravimus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
plōrāvimus	prima pluralis	perfectum	activa	indicativus	plōrō (plōrāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ploːˈraːwimus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: plō·rā·vi·mus — morphologica: plorav-imus

Usus

Latinitas mediaevalis

saec. XII.

• Et cum venisset ad illud, ne derelinquas nos orphanos, prorupit in lacrymas, multumque flevit; et post horam coepit repetere quae inchoaverat, et sic tota die faciebat; et nos quidem audientes haec, luximus cum illo. Altera vice legimus, altera ploravimus: imo semper cum fletu legimus. —Vita Bedae Turgoti Dunelmensis. († ca. 1115). Caput III. Morbus et obitus a Cuthberto discipulo relatus.