petivimus

Discretiva

petivimus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
petīvimus	prima pluralis	perfectum	activa	indicativus	petō (petere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /peˈtiːwi.mus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pe·tī·vi·mus — morphologica: petiv-imus

Formae aliae

• (Syncop.) petīimus

Loci

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• Tunc inter eos unus, qui robore ceteros antistabat: «Nos quidem,» inquit «qui Milonis Hypatini domum fortiter expugnavimus, praeter tantam fortunae copiam, quam nostra virtute nacti sumus, et incolumi numero castra nostra  petivimus  et, si quid ad rem facit, octo pedibus auctiores remeavimus. At vos, qui Boeotias urbes adpetistis, ipso duce vestro fortissimo Lamacho deminuti debilem numerum reduxistis, cuius salutem merito sarcinis istis quas advexistis omnibus antetulerim.» —Metamorphoseon libri XI Apulei