pessima

Discretiva

pessima dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

pessima

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
pessima	casus nominativus singularis · genus femininum	adiectivi pessimus (malus superlativus)
pessima	casus vocativus singularis · genus femininum	adiectivi pessimus (malus superlativus)
pessima	casus nominativus pluralis · genus neutrum	adiectivi pessimus (malus superlativus)
pessima	casus accusativus pluralis · genus neutrum	adiectivi pessimus (malus superlativus)
pessima	casus vocativus pluralis · genus neutrum	adiectivi pessimus (malus superlativus)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈpes.si.ma/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pes·si·ma — morphologica: pessim-a

pessimā

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
pessimā	casus ablativus singularis · genus femininum	adiectivi pessimus (malus superlativus)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈpes.si.maː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pes·si·mā — morphologica: pessim-a

Loci

C. Plinius Secundus 23–79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• Corvi pariunt, cum plurimum, quinos. ore eos parere aut coire vulgus arbitratur ideoque gravidas, si ederint corvinum ovum, per os partum reddere atque in totum difficulter parere, si tecto inferantur. Aristoteles negat: non Hercule magis quam in Aegypto ibim, sed illam exosculationem, quae saepe cernitur, qualem in columbis esse. corvi in auspiciis soli videntur intellectum habere significationum suarum. nam cum Medi hospites occisi sunt, omnes e Peloponneso et Attica regione volaverunt.  pessima  eorum significatio, cum gluttiunt vocem velut strangulati. —Naturalis historia Plinii

Vide etiam:  → pessima (Vicicitatio)