pertinenti

Discretiva

pertinenti dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
pertinentī	casus dativus singularis	participii pertinēns
pertinentī	casus ablativus singularis	adiectivi pertinēns

Appellatio pronuntiatusque

API: /per.tiˈnen.tiː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: per·ti·nen·tī — morphologica: per-tinent-i

Italice

pertinenti

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
pertinenti	forma pluralis	adiectivi pertinente

Appellatio pronuntiatusque

API: /per.tiˈnɛn.ti/

Syllabificatio phonetica: per·ti·nen·ti — morphologica: per-tinent-i

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Aulus Gellius ca. 130-180

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (45 a.C.n. / 709 a.u.)

• Nam quia sapientia est conveniens actio, est in illo pertinenti genere quod dixi; quod autem honestas actiones affert et efficit, id efficiens dici potest. —De finibus bonorum et malorum Ciceronis

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170-177 p.C.n.)

• Quippe recte et utiliter in disciplinis rhetorum praecipitur iudices de capite alieno deque causa ad sese non pertinenti cognituros, ex qua praeter officium iudicandi nihil ad eos vel periculi vel emolumenti redundaturum est, conciliandos esse ac propitiandos placabiliter et leniter existimationi salutique eius, qui apud eos accusatus est. —Noctes Atticae A. Gellii