perfidorum

Discretiva

perfidorum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
perfidōrum	casus genitivus pluralis · genus masculinum	adiectivi perfidus
perfidōrum	casus genitivus pluralis · genus neutrum	adiectivi perfidus

Appellatio pronuntiatusque

API: /per.fiˈdoːrum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: per·fi·dō·rum — morphologica: per-fid-orum

Loci

Franciscus Petrarca 1304-1374

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas humanistica

saec. XIV.  (1368)

• Florem quoque totius gallici equitatus invenit (quatuor millia erant) omnes fere principes Galliarum; quorum partem illam, quam sibi fidam rebus senserat, dimittere in animo habebat, reliquos omnes secum loco obsidum in Britanniam traicere. Huius consilii causa erat, quoniam verebatur, ne qui motus, se digresso, in Galliis orirentur, quos presentia fidelium et absentia  perfidorum  reprimi posse arbitrabatur. —De gestis Cesaris Petrarcae