perfidis

Discretiva

perfidis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
perfidīs	casus dativus pluralis	adiectivi perfidus
perfidīs	casus ablativus pluralis	adiectivi perfidus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈper.fi.diːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: per·fi·dīs — morphologica: per-fid-is

Loci

Phaedrus ca. -10…+60

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• «Quaeso, bubulce, numquid huc venit lepus?»

«Venit, sed abiit hac ad laevam»; et dexteram

Demonstrat nutu partem. Venator citus

Non intellexit seque e conspectu abstulit.

Tunc sic bubulcus: «Ecquid est gratum tibi,

Quod te celavi?» «Linguae prorsus non nego

Habere atque agere maximas me gratias;

Verum oculis ut priveris opto  perfidis .» —Fabulae Phaedri