perficis

Discretiva

perficis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
perficis	secunda singularis	praesens	activa	indicativus	perficiō (perficere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈper.fi.kis/

(classice)

Syllabificatio phonetica: per·fi·cis — morphologica: per-fic-is

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (45 a.C.n. / 709 a.u.)

• de Siliano negotio, etsi mihi non est ignota condicio, tamen hodie me ex Sicca arbitror omnia cogniturum. Cottae quod negas te nosse, ultra Silianam villam est, quam puto tibi notam esse, villula sordida et valde pusilla, nil agri, ad nullam rem loci satis nisi ad eam quam quaero. sequor celebritatem. sed si perficitur de hortis Sili, hoc est si  perficis  (est enim totum positum in te), nihil est scilicet quod de Cottae cogitemus. —Epistolae ad Atticum Ciceronis