perficimus

Discretiva

perficimus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
perficimus	prima pluralis	praesens	activa	indicativus	perficiō (perficere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /perˈfi.ki.mus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: per·fi·ci·mus — morphologica: per-fic-imus

Loci

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.

• Verum enimvero illum omnibus beatum videri, cuius et bona suppetunt et, quemadmodum carere vitiis debeat, callet. Una quidem beatitudo est, cum ingenii nostri praesentia tutamur quae  perficimus ; alia, cum ad perfectionem vitae nihil deest atque ipsa sumus contemplatione contenti. Utrarumque autem felicitatum origo ex virtute manat. Et ad ornamentum quidem genialis loci [est virtutis] nullis extrinsecus eorum quae bona ducimus adminiculis indigemus. —De Platone et eius dogmate Apulei