perficere

Discretiva

perficere dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
perficere	secunda singularis	praesens	passiva	imperativus	perficiō (perficere)
perficere	—	praesens	activa	infinitivus	perficiō

Appellatio pronuntiatusque

API: /perˈfi.ke.re/

(classice)

Syllabificatio phonetica: per·fi·ce·re — morphologica: per-fic-ere

Loci

C. Sallustius Crispus -86…-34

C. Plinius Secundus 23–79

Apuleius ca. 125-170

Demetrius Cantemir 1674-1723

Ulco Cats Bussemaker 1810-1865

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (40 a.C.n. / 714 a.u.)

• Tum idem Hiempsal placere sibi respondit, nam ipsum illum tribus proximis annis adoptatione in regnum pervenisse. Quod verbum in pectus Iugurthae altius, quam quisquam ratus erat, descendit. Itaque ex eo tempore ira et metu anxius moliri, parare atque ea modo cum animo habere, quibus Hiempsal per dolum caperetur. Quae ubi tardius procedunt neque lenitur animus ferox, statuit quovis modo inceptum  perficere . —Bellum Iugurthinum C. Sallusti Crispi

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• Somno concoquere corpulentiae quam firmitati utilius; ideo athletas ambulatione malunt cibos  perficere . pervigilio quidem praecipue vincuntur cibi. augescunt corpora dulcibus atque pinguibus et potu, minuuntur siccis et aridis fridigisque ac siti. quaedam animalia et pecudes quoque in Africa quarto die bibunt. homini non utique septimo letalis inedia; durasse et ultra undecimum plerosque certum est. morbus esuriendi semper inexplebili aviditate uni animalium homini. —Naturalis historia Plinii

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• «Quam vellem» [inquit] respondit illa «praestare tibi, Luci, quod cupis, sed praeter invidos mores in solitudinem semper abstrusa et omnium praesentia viduata solet huius modi secreta  perficere . Sed tuum postulatum praeponam periculo meo idque observatis opportunis temporibus sedulo perficiam, modo, ut initio praefata sum, rei tantae fidem silentiumque tribue.» —Metamorphoseon libri XI Apulei

Latinitas nova

saec. XVIII.  (1714 p.C.n.)

• Continent enim aliqui trium aut quatuor ulnarum spatium in tetragono, eorumque series trans Tyratem usque ad Crimaeam pergit. Vernacula lingua kieile Bykului vocant, diabolorumque opus esse, rustica refert simplicitas, obstruere amnem Bycul coniuratorum. Certum, aliquot principes alveum huius amnis, qui longo tractu inter montes decurrit, obstruere tentasse, quo vicina loca, non nisi secandis foenis apta, in lacum converterentur, at nunquam opus potuisse  perficere . —Descriptio Moldaviae Demetrii Cantemir

saec. XIX.

• Et omnino ars partim perficit, quae non potest natura  perficere ; partim naturam imitatur. Si igitur artificiosa fiunt alicuius gratia, patet etiam naturalia ita fieri. Nam posteriora et priora similiter inter se affecta sunt in rebus artificiosis, atque in rebus naturalibus. —Aristotelis Physica Bussemakeri