perfecturum

Discretiva

perfecturum dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
perfectūrum	casus accusativus singularis · genus masculinum	participii perfectūrus
perfectūrum	casus nominativus singularis · genus neutrum	participii perfectūrus
perfectūrum	casus accusativus singularis · genus neutrum	participii perfectūrus
perfectūrum	casus vocativus singularis · genus neutrum	participii perfectūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /per.fekˈtuːrum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: per·fec·tū·rum — morphologica: per-fect-ur-um

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (45 a.C.n. / 709 a.u.)

• Quod per Mustelam agis, habes hominem valde idoneum meique sane studiosum iam inde a Pontiano. perfice igitur aliquid. quid autem aliud nisi ut aditus sit emptori? quod per quemvis heredem potest effici. sed Mustelam id  perfecturum , si rogaris, puto. mihi vero et locum quem opto ad id quod volumus dederis et praeterea ἐγγήραμα. nam illa Sili et Drusi non satis οἰκοδεσποτικὰ mihi videntur. quid enim? sedere totos dies in villa? —Epistolae ad Atticum Ciceronis