perfecturi

Discretiva

perfecturi dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
perfectūrī	casus genitivus singularis · genus masculinum	participii perfectūrus
perfectūrī	casus genitivus singularis · genus neutrum	participii perfectūrus
perfectūrī	casus nominativus pluralis · genus masculinum	participii perfectūrus
perfectūrī	casus vocativus pluralis · genus masculinum	participii perfectūrus

Appellatio pronuntiatusque

API: /per.fekˈtuːriː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: per·fec·tū·rī — morphologica: per-fect-ur-i

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (52-51 a.C.n.)

• Quapropter hoc diiudicari nescio an numquam, sed hoc sermone certe non potest, si quidem id quod suscepimus  perfecturi  sumus. —De legibus Ciceronis