pavendas

Discretiva

pavendas dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
pavendās	casus accusativus pluralis · genus femininum	gerundivi pavendus

Appellatio pronuntiatusque

API: /paˈwen.daːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pa·ven·dās — morphologica: pav-end-as

Loci

C. Plinius Secundus 23–79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• Quod ad serpentes attinet, vulgatum est colorem eius plerasque terrae habere, in qua occultentur. innumera esse genera. cerastis corpore eminere cornicula saepe quadrigemina, quorum motu, reliquo corpore occulto, sollicitent ad se aves. geminum caput amphisbaenae, hoc est et a cauda, tamquam parum esset uno ore fundi venenum. aliis squamas esse, aliis picturas, omnibus exitiale virus. iaculum ex arborum ramis vibrari, nec pedibus tantum  pavendas  serpentes, sed ut missile volare tormento. —Naturalis historia Plinii

Vide etiam:  → pavendas (Vicicitatio)