parassem

Discretiva

parassem dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

parāssem

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
parāssem	prima singularis	plusquam perfectum	activa	coniunctivus	parō (parāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /paˈraːssem/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pa·rās·sem — morphologica: para[v-i]ssem

Formae aliae

• parāvissem

Lusitane

parassem

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
parassem	tertia pluralis	imperfectum	activa	coniunctivus	parar

Appellatio pronuntiatusque

API: [pɜˈɾasɜ̃̃ĩ]

(Lusitane)

Syllabificatio phonetica: pa·ras·sem — morphologica: par-assem

Loci

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• Sed bene, quod facilior reformationis huius medela suppeditat. Nam rosis tantum demorsicatis exibis asinum statimque in meum Lucium postliminio redibis. Atque utinam vesperi de more nobis parassem corollas aliquas, ne moram talem patereris vel noctis unius. Sed primo diluculo remedium festinabitur tibi. —Metamorphoseon libri XI Apulei