parabunt

Discretiva

parabunt dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
parābunt	tertia pluralis	futurum	activa	indicativus	parō (parāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /paˈraːbunt/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pa·rā·bunt — morphologica: par-abunt

Loci

Marcus Manilius fl. 14

Hildegardis Bingensis 1098-1179

Franciscus Petrarca 1304-1374

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Ultima quos gemini producunt sidera Pisces,

his erit in pontum studium, vitamque profundo

credent et puppes aut puppibus arma parabunt,

quidquid et in proprios pelagus desiderat usus. —Astronomicon M. Manilii

Latinitas mediaevalis

saec. XII.

• Et si quis homo circa noctem in silva benachtet aut in meridie quiescere voluerit, sub hagenbucha et sub umbra eius iaceat, et dormiat, et maligni spiritus tanto minus illusiones suas et horrores circa eum parabunt. Sed et sub aliis arboribus in quorum natura aliqua prosperitas esse ostenditur, homo iacere et quiescere potest, ad devitandos dyabolicos horrores, praecipue tamen sub hagenbucha. —Subtilitates diversarum naturarum creaturum Hildegardis

Latinitas humanistica

saec. XIV.  (1354-1367 p.C.n.)

• Gaudium: Delector taxillorum ludo.

Ratio: Spero fore ne semper neu diu etiam delecteris; volvitur assidue fundatarum status urbium: tu stabiles taxillos putas! Crede michi, volventur et secum in lacrimas gaudium tuum volvent. Neque enim sic volventur ut vidisti: tunc inane tibi gaudium, nunc veros gemitus parabunt. —De remediis utriusque fortune Petrarcae