parabimus

Discretiva

parabimus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
parābimus	prima pluralis	futurum	activa	indicativus	parō (parāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /paˈraːbimus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pa·rā·bi·mus — morphologica: par-abimus

Loci

L. Iunius Moderatus Columella ca. 4-70

Hildegardis Bingensis 1098-1179

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• Capella praecipue probatur simillima hirco, quem descripsimus, si etiam est uberis maximi et lactis abundantissimi. Hanc pecudem mutilam parabimus quieto caeli statu: nam procelloso atque imbrifero cornuta. —De re rustica L. Iunii Moderati Columellae

Latinitas mediaevalis

saec. XII.

• Fuge quoque duas linguas, quae sunt vulnera animae; sed loquere ubique in veritate secundum similitudinem solis, et habitacula nostra libenter in te parabimus. —Epistolae Hildegardis