opposuimus

Discretiva

opposuimus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
opposuimus	prima pluralis	perfectum	activa	indicativus	oppōnō (oppōnere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /oppoˈsuimus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: op·po·su·i·mus — morphologica: op-posu-imus

Loci

M. Fabius Quintilianus ca. 35-100

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• Nascuntur autem ex iis quae contradictioni opposuimus aliae contradictiones, euntque interim longius: ut gladiatorum manus quae secundae vocantur fiunt et tertiae si prima ad evocandum adversarii ictum prolata erat, et quartae si geminata captatio est, ut bis cavere, bis repetere oportuerit. Quae ratio et ultra ducit. —Institutio oratoria Quintiliani