opposuerit
Discretiva
 |
opposuerit dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Verbum |
|---|---|---|---|---|---|
| opposuerit | tertia singularis | perfectum | activa | coniunctivus | oppōnō (oppōnere) |
| opposuerit | tertia singularis | futurum exactum | activa | indicativus | oppōnō (oppōnere) |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /oppoˈsuerit/ (classice) - Syllabificatio phonetica: op·po·su·e·rit — morphologica: op-posu-erit
Loci
[+/-]| M. Fabius Quintilianus ca. 35-100 | ||||||||||||||||||||||
| antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
Latinitas Romana
[+/-]
- Infinitum est enumerare ut Cottae detraxerit auctoritatem, ut pro Ligario se opposuerit, Cornelium ipsa confessionis fiducia eripuerit. —Institutio oratoria Quintiliani [1][2]