novisti

Discretiva

novisti dictio est in variis linguis:

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
nōvistī	secunda singularis	perfectum	activa	indicativus	nōscō (nōscere)

API: /noːˈwis.tiː/

Syllabificatio phonetica: nō·vis·tī — morphologica: nov-isti

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

saec. I.

Nam nec quisquam nobis facile crediderit tantam in agellis esse nostris abundantiam vini quantam tu, Silvine,  novisti . Mediocre itaque vulgatumque pretium viviradicis posui, quo celerius nullo dissentiente perduci possent in nostram sententiam, qui propter ignorantiam genus hoc agricolationis reformidant. —De re rustica L. Iunii Moderati Columellae ^[1]

Vide etiam: → novisti (Vicicitatio)

↑ Lucius Iunius Moderatus Columella - De re rustica - Libri XII. ed. V. Lundström. Anno 1902-1917. (apud Vicifons): Liber tertius. Caput III. [14] — novisti