municipia

Discretiva

municipia dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
mūnicipia	casus nominativus pluralis	substantivi mūnicipium
mūnicipia	casus accusativus pluralis	substantivi mūnicipium
mūnicipia	casus vocativus pluralis	substantivi mūnicipium

Appellatio pronuntiatusque

API: /muːniˈki.pi.a/

(classice)

Syllabificatio phonetica: mū·ni·ci·pi·a — morphologica: municip-ia

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Aulus Gellius ca. 130-180

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (57 a.C.n. / 697 a.u.)

• hodierno autem die nominatim a me magistratibus statui gratias esse agendas, et de privatis uni, qui pro salute mea municipia coloniasque adisset, populum Romanum supplex obsecrasset, sententiam dixisset eam quam vos secuti mihi dignitatem meam reddidistis. —Post reditum in senatu oratio Ciceronis

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170-177 p.C.n.)

• Sic adeo et municipia quid et quo iure sint quantumque a colonia differant ignoramus, existimamusque meliore condicione esse colonias quam municipia. —Noctes Atticae A. Gellii