Jump to content

misceo

E Victionario

Latine

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /ˈmis.ke.oː/(classice)
Syllabificatio phonetica: mis·ce·ō morphologica: misc-eo

Verbum transitivum

[+/-]

misc|eō, -ēre, -uī, mixtum vel mistum [1] [2]

  1. Simul res plures confundere.

Coniugatio

[+/-]

Verbum finitum

­

Thema Vox activa
misc- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. misceō misceam   miscēbam miscērem miscēbō  
II. sing. miscēs misceās miscē! miscēbās miscērēs miscēbis miscētō!
III. sing. miscet misceat   miscēbat miscēret miscēbit miscētō!
I. plur. miscēmus misceāmus   miscēbāmus miscērēmus miscēbimus  
II. plur. miscētis misceātis miscēte! miscēbātis miscērētis miscēbitis miscētōte!
III. plur. miscent misceant   miscēbant miscērent miscēbunt miscentō!
Thema Vox passiva
misc- Tempus praesens imperfectum futurum
Persona indicativ. coniunct. imperat. indicativ. coniunct. indicativ. imperat.
I. sing. misceor miscear   miscēbar miscērer miscēbor  
II. sing. miscēris misceāris miscēre! miscēbāris miscērēris miscēberis miscētor!
III. sing. miscētur misceātur   miscēbātur miscērētur miscēbitur miscētor!
I. plur. miscēmur misceāmur   miscēbāmur miscērēmur miscēbimur  
II. plur. miscēminī misceāminī miscēminī! miscēbāminī miscērēminī miscēbiminī
III. plur. miscentur misceantur   miscēbantur miscērentur miscēbuntur miscentor!
Thema Vox activa
miscu- Tempus perfectum plusquam perfectum futurum
exactum
Persona indicativ. coniunct. indicativ. coniunct.
I. sing. miscuī miscuerim miscueram miscuissem miscuerō
II. sing. miscuistī miscueris miscuerās miscuissēs miscueris
III. sing. miscuit miscuerit miscuerat miscuisset miscuerit
I. plur. miscuimus miscuerimus miscuerāmus miscuissēmus miscuerimus
II. plur. miscuistis miscueritis miscuerātis miscuissētis miscueritis
III. plur. miscuērunt miscuerint miscuerant miscuissent miscuerint

Verbum infinitum

Modus infinitivus participium
Tempus praesens perfectum futurum praesens perfectum futurum
Vox
activa
miscēre miscuisse mixtūrum,
-am, -um esse
miscēns   mixtūrus,
-a, -um­
Vox
passiva
miscērī mixtum,
-am, -um esse
mixtum īrī   mixtus,
-a, -um
 

Gerundium Gerundivum Supinum
miscendī miscendus, -a, -um mixtum mixtū

Dictiones derivatae

[+/-]

Composita

Translationes

[+/-]
Simul res plures confunderedilatare ▼
Simul res plures confunderecollabi ▲

Loci

Aurelius Augustinus Hipponensis
354–430
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas postclassica

saec. IV.

  • Numquid mentior, aut mixtione  misceo , neque distinguo lucidas cognitiones harum rerum in firmamento coeli, et opera corporalia in undoso mari, et sub firmamento coeli? Quarum enim rerum notitiae sunt solidae, et terminatae sine incrementis generationum, tanquam lumina sapientiae et scientiae, earumdem rerum sunt operationes corporales multae ac variae; —Confessiones Augustini [3]

Vide etiam: misceo (Vicicitatio)

Fontes

  1. Aegidius [Egidio] Forcellini, Lexicon Totius Latinitatis (Editio Quarta: Bononiae, Patavii) Tom. III, p. 256 “MISCĔO, misces, miscŭi, mistum vel mixtum, miscere, a. 2.”
  2. Karl Ernst Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch (Hannover 1913/1918) — mīsceo, mīscuī, mīxtum od. mīstum, ēre (μῑσγω, ahd. miskan), mischen (tom. 2, p. 940)
  3. Aurelius Augustinus Hipponensis, Confessiones. (Universitas Turicensis): Liber decimus tertius. Caput XX, p. 27. misceo