metor

Latine

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Verbum deponens

met|or, -arī, -atus

1. territorium finire, postibus fines territorii determinare
2. postclassicum: metiri

Coniugatio

Radix praesens met-
Praesens indicativum
dep.	sing.	plur.
I.	metor	metāmur
II.	metāris	metāminī
III.	metātur	metāntur
Imperativus
dep.	metāre	metāminī
Imperativus futurus
II.	metātōr	—
III.	metātōr	metantor
Praesens subiunctivum
dep.	sing.	plur.
I.	meter	metēmur
II.	metēris	metēminī
III.	metētur	metentur
Imperfectum indicativum
dep.	sing.	plur.
I.	metābar	metābāmur
II.	metābāris	metābāminī
III.	metābātur	metābantur
Imperfectum subiunctivum
dep.	sing.	plur.
I.	metārer	metārēmur
II.	metārēris	metārēminī
III.	metārētur	metārentur
Futurum indicativum
dep.	sing.	plur.
I.	metābor	metābimur
II.	metāberis	metābiminī
III.	metābitur	metābuntur

Infinitivi act. dep. praes. — metārī perf. —

Participia praes. metans, -antis perf. metātus, -a, -um fut. metātūrus, -a, -um

Gerundia et supina subst. metandum, -ī adiect. metandus, -a, -um supina metātum, metātū