mersissent

Discretiva

mersissent dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
mersissent	tertia pluralis	plusquam perfectum	activa	coniunctivus	mergō (mergere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /merˈsis.sent/

(classice)

Syllabificatio phonetica: mer·sis·sent — morphologica: mers-issent

Loci

Titus Livius -58…+17

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• hi, quia publicum periculum erat a vi tempestatis in iis quae portarentur ad exercitus et ementiti erant falsa naufragia et ea ipsa quae vera renuntiaverant fraude ipsorum facta erant, non casu. in veteres quassasque naves paucis et parvi pretii rebus impositis, cum  mersissent  eas in alto exceptis in praeparatas scaphas nautis, multiplices fuisse merces ementiebantur. —Ab urbe condita Titi Livii