mergimur

Discretiva

mergimur dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
mergimur	prima pluralis	praesens	passiva	indicativus	mergō (mergere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈmer.gi.mur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: mer·gi·mur — morphologica: merg-imur

Loci

Isidorus Hispalensis 560-636

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas mediaevalis

saec. VII.

• Quae dum carnaliter fit, spiritaliter proficit; quomodo et in ipsa baptismi gratia visibilis actus, quod in aqua  mergimur , sed spiritalis effectus, quod delictis mundamur. —Etymologiarum libri XX Isidori Hispalensis