mergatur

Discretiva

mergatur dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
mergātur	tertia singularis	praesens	passiva	coniunctivus	mergō (mergere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /merˈgaːtur/

(classice)

Syllabificatio phonetica: mer·gā·tur — morphologica: merg-atur

Loci

Lucius Annaeus Seneca –3…+65

C. Plinius Secundus 23–79

Decimus Iunius Iuvenalis ca. 60-130

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Undique ergo erit causa diluvio, cum aliae aquae subterfluant terras, aliae circumfluant, quae diu coercitae vincent et amnes amnibus iungent, paludibus stagna. Omnium tunc mare ora fontium im implebit et maiore hiatu solvet. Quemadmodum corpora nostra ad egestum venter exhaurit, quemadmodum in sudorem eunt vires, ita tellus liquefiet et aliis causis quiescentibus intra se quo  mergatur  inveniet. Sed magis omma coitura crediderim. —Naturales quaestiones Senecae

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• locus vocatur Zoaranda; eundem esse manifestum, quod demersa perfert. alterum deinde transit lacum, qui Thospites appellatur, rursusque in cuniculos mergitur, post XXII p. circa Nymphaeum redditur. tam vicinum Arsaniae fluere eum in regione Arrhene Claudius Caesar auctor est, ut, cum intumuere, confluant nec tamen misceantur leviorque Arsanias innatet MMMM ferme spatio, mox divisus in Euphraten  mergatur . —Naturalis historia Plinii

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 100/128 p.C.n.)

• stratus humi palmes viduas desiderat ulmos.

esto bonus miles, tutor bonus, arbiter idem

integer; ambiguae si quando citabere testis

incertaeque rei, Phalaris licet imperet ut sis

falsus et admoto dictet periuria tauro,

summum crede nefas animam praeferre pudori

et propter vitam vivendi perdere causas.

dignus morte perit, cenet licet ostrea centum

Gaurana et Cosmi toto  mergatur  aeno. —Saturae D. Iuni Iuvenalis