mangone

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg mangone dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Modus flexurae originis
mangōne casus ablativus singularis substantivi mangō

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /manˈgoːne/(classice)
Syllabificatio phonetica: man·gō·ne — morphologica: mangon-e

Loci[+/-]

Decimus Iunius Iuvenalis
ca. 60-130
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas postclassica

saec. II. (ca. 100/128)

  • plebeios calices et paucis assibus emptos
porriget incultus puer atque a frigore tutus,
non Phryx aut Lycius [non a mangone petitus
quisquam erit et magno]: cum posces, posce Latine.
idem habitus cunctis, tonsi rectique capilli
atque hodie tantum propter convivia pexi. —Saturae D. Iuni Iuvenalis [1][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Decimus Iunius Iuvenalis, Saturae. (Ed. brevique adnotatione critica instr. W. V. Clausen, Oxford 1959). Satura XI, versus 147 — mangone
  2. 2.0 2.1 Vicicitatio: mangone.