mangone

Discretiva

mangone dictio est in variis linguis:

• Sarde: mangone

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
mangōne	casus ablativus singularis	substantivi mangō

Appellatio pronuntiatusque

API: /manˈgoːne/

(classice)

Syllabificatio phonetica: man·gō·ne — morphologica: mangon-e

Loci

Decimus Iunius Iuvenalis ca. 60-130

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II. (ca. 100/128)

• plebeios calices et paucis assibus emptos

porriget incultus puer atque a frigore tutus,

non Phryx aut Lycius [non a mangone petitus

quisquam erit et magno]: cum posces, posce Latine.

idem habitus cunctis, tonsi rectique capilli

atque hodie tantum propter convivia pexi. —Saturae D. Iuni Iuvenalis