Jump to content

lunaris

E Victionario

Latine

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /luːˈnaːris/(classice)
Syllabificatio phonetica: lū·nā·ris morphologica: lunar-is

Notatio

[+/-]
← Latine: lūna

Nomen adiectivum

[+/-]

lūnār|is, -is, -e

  1. Ad lunam pertinens.
  2. Lunae similis, lunae formam referens.

Declinatio

[+/-]
positivus singularis positivus pluralis
 cas. masc. fem. neut.  cas. masc. fem. neut.
nom. lūnāris lūnāris lūnāre nom. lūnārēs lūnārēs lūnāria
gen. lūnāris lūnāris lūnāris gen. lūnārium lūnārium lūnārium
dat. lūnārī lūnārī lūnārī dat. lūnāribus lūnāribus lūnāribus
acc. lūnārem lūnārem lūnāre acc. lūnārēs lūnārēs lūnāria
abl. lūnārī lūnārī lūnārī abl. lūnāribus lūnāribus lūnāribus
voc. lūnāris lūnāris lūnāre voc. lūnārēs lūnārēs lūnāria

Translationes

[+/-]
Ad lunam pertinensdilatare ▼
Ad lunam pertinenscollabi ▲
Lunae similis, lunae formam referensdilatare ▼
Lunae similis, lunae formam referenscollabi ▲

Loci

M. Tullius Cicero
-106…-43
Vitruvius
ca. -80…-15
C. Plinius Secundus
23–79
antiq. class.class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

[+/-]

class.  (54-51 a.C.n.)

  • Quam ob causam summus ille caeli stellifer cursus, cuius conversio est concitatior, acuto et excitato movetur sono, gravissimo autem hic  lunaris  atque infimus; nam terra nona immobilis manens una sede semper haeret complexa medium mundi locum. —De republica Ciceronis

[1]

class.  (ca. 30–22 a.C.n.)

  • Inter solem vero et lunam cum distet totum mundi spatium et lunae orienti sol trans contra sit ad occidentem, eam, quo longius absit, a radiis remissam XIIII die plena rota totius orbis mittere splendorem, reliquosque dies decrescentia cotidiana ad perfectionem  lunaris  mensis versationibus et cursu a sole revocationibus subire sub rotam radiosque eius, et ita menstruas dierum efficere rationes. —De architectura Vitruvii [2]

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

  • Multiplex etiamnum  lunaris  differentia, primumque septenis diebus. quippe modici a nova ad dividuam aestus, pleniores ab ea exundant plenaque maxime fervent. inde mitescunt, pares ad septimam primis, iterumque alio latere dividua augentur. in coitu solis pares plenae. eadem in aquilonia et a terris longius recedente mitiores quam cum in austros digressa propiore nisu vim suam exercet. —Naturalis historia Plinii [3]

Vide etiam: lunaris (Vicicitatio)

Fontes

  1. Marcus Tullius Cicero - De republica. (The Latin Library): Liber sextus. XVIII. lunaris
  2. De architectura libri decem Vitruvii, (F. Krohn, Lipsiae 1912). Bibliotheca Augustana. Liber nonus, II. [2] lunaris
  3. Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber secundus, cap. 99, [215] lunaris