lunares

Discretiva

lunares dictio est in variis linguis:

• Gallaice: lunares
• Germanice: lunares
• Hispanice: lunares
• Lusitane: lunares

Formae affines

Latine

lūnārēs

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
lūnārēs	casus nominativus pluralis · genus masculinum	adiectivi lūnāris
lūnārēs	casus nominativus pluralis · genus femininum	adiectivi lūnāris
lūnārēs	casus accusativus pluralis · genus masculinum	adiectivi lūnāris
lūnārēs	casus accusativus pluralis · genus femininum	adiectivi lūnāris
lūnārēs	casus vocativus pluralis · genus masculinum	adiectivi lūnāris
lūnārēs	casus vocativus pluralis · genus femininum	adiectivi lūnāris

Appellatio pronuntiatusque

API: /luːˈnaːreːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: lū·nā·rēs — morphologica: lunar-es

Germanice

lunares

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
lunares	casus nominativus singularis · genus neutrum · flexus fortis	adiectivi lunar
lunares	casus accusativus singularis · genus neutrum · flexus fortis	adiectivi lunar
lunares	casus nominativus singularis · genus neutrum · flexus mixtus	adiectivi lunar
lunares	casus accusativus singularis · genus neutrum · flexus mixtus	adiectivi lunar

Appellatio pronuntiatusque

lunares

API: [luˈnaːʁəs]

(appellatio normata)

Syllabificatio phonetica: lu·na·res — morphologica: lunar-es

Hispanice

lunares

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
lunares	forma pluralis · genus femininum	adiectivi lunar
lunares	forma pluralis · genus masculinum	adiectivi lunar
lunares	forma pluralis	substantivi lunar

Appellatio pronuntiatusque

API: [luˈna.ɾes]

Syllabificatio phonetica: lu·na·res — morphologica: lunar-es

Lusitane

lunares

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
lunares	forma pluralis · genus femininum	adiectivi lunar
lunares	forma pluralis · genus masculinum	adiectivi lunar
lunares	forma pluralis	substantivi lunar

Appellatio pronuntiatusque

API: [łuˈna.ɾɨʃ]

(Lusitane)

Syllabificatio phonetica: lu·na·res — morphologica: lunar-es

Loci

Marcus Terentius Varro -116…-27

P. Ovidius Naso -42…+18

Ioannes Keplerus 1571-1630

antiq.

class.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 37 a.C.n. / 717 a.u.)

• Dies  lunares  quoque observandi, qui quodam modo bipertiti, quod a nova luna crescit ad plenam et inde rursus ad novam lunam decrescit, quaad veniat ad intermenstruum, quo die dicitur luna esse extrema et prima; a quo eum diem Athenis appellant ἕνην καὶ νέαν, τριακάδα alii. Quaedam facienda in agris potius crescente luna quam senescente, quaedam contra quae metas, ut frumenta et caeduas silvas. —De agricultura Varronis

class.  (ca. 2-8 p.C.n.)

• saepe inter nimbos guttae cecidere cruentae;

caerulus et vultum ferrugine Lucifer atra

sparsus erat, sparsi  lunares  sanguine currus;

tristia mille locis Stygius dedit omina bubo,

mille locis lacrimavit ebur, cantusque feruntur

auditi sanctis et verba minantia lucis. —Metamorphoses Ovidii Nasonis

Latinitas nova

saec. XVII.  (1620–1630)

• Habes hic hypotheseos primariae inculcationem plena oratione. Nimirum existimamus nos terricolae, planitiem illam super quam consistimus et cum ea pilas in turribus stare immobiles, sidera vero transire illas pilas, ab ortu in occasum tendentia. At hoc nihil derogat vel praescribit veritati. Sic enim et  lunares  putant lunarem suam planitiem et Volvae pilam in sublimi suspensam super ea stare loco, cum certo sciamus, Lunam esse unum ex mobilibus sideribus. —Somnium Ioannis Kepleri

Vide etiam:  → lunares (Vicicitatio)