lunarem

Discretiva

lunarem dictio est in variis linguis:

• Germanice: lunarem

Latine

lūnārem

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
lūnārem	casus accusativus singularis · genus masculinum	adiectivi lūnāris
lūnārem	casus accusativus singularis · genus femininum	adiectivi lūnāris

Appellatio pronuntiatusque

API: /luːˈnaːrem/

(classice)

Syllabificatio phonetica: lū·nā·rem — morphologica: lunar-em

Germanice

lunarem

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
lunarem	casus dativus singularis · genus masculinum · flexus fortis	adiectivi lunar
lunarem	casus dativus singularis · genus neutrum · flexus fortis	adiectivi lunar

Appellatio pronuntiatusque

lunarem

API: [luˈnaːʁəm]

(appellatio normata)

Syllabificatio phonetica: lu·na·re — morphologica: lunar-e

Loci

Vitruvius ca. -80…-15

C. Plinius Secundus 23–79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 30–22 a.C.n.)

• Ea autem signa cum sint numero XII partesque duodecumas singula possideant mundi versenturque ab oriente ad occidentem continenter, tunc per ea signa contrario cursu luna, stella Mercurii, Veneris, ipse sol itemque Martis et Iovis et Saturni ut per graduum ascensionem percurrentes alius alia circumitionis magnitudine ab occidente ad orientem in mundo pervagantur. Luna die octavo et vicesimo et amplius circiter hora caeli circumitionem percurrens, ex quo signo coeperit ire, ad id signum revertendo perficit  lunarem  mensem. —De architectura Vitruvii

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• Duae sunt praeter  lunarem  paucisque caeli locis constant. namque vergiliae privatim attinent ad fructus, ut quarum exortu aestas incipiat, occasu hiems, semestri spatio intra se messes vindemiasque et omnium maturitatem conplexae. est praeterea in caelo qui vocatur lacteus circulus, etiam visu facilis [huius defluvio velut ex ubere aliquo sata cuncta lactescunt] duorum siderum observatione, aquilae in septentrionali parte et in austrina caniculae, cuius mentionem suo loco fecimus. —Naturalis historia Plinii

Vide etiam:  → lunarem (Vicicitatio)