Jump to content

labibus

E Victionario

Discretiva

labibus dictio est in variis linguis:

Formae affines

[+/-]

Proprietates grammaticales

[+/-]
Forma Modus flexurae originis
lābibus casus dativus pluralis substantivi lābēs
lābibus casus ablativus pluralis substantivi lābēs

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /ˈlaːbi.bus/(classice)
Syllabificatio phonetica: lā·bi·bus morphologica: lab-ibus

Loci

M. Tullius Cicero
-106…-43
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

[+/-]

class.  (45 a.C.n. / 709 a.u.)

  • tertiam, quae terreret animos fulminibus tempestatibus nimbis nivibus grandinibus vastitate pestilentia terrae motibus et saepe fremitibus lapideisque imbribus et guttis imbrium quasi cruentis, tum  labibus  aut repentinis terrarum hiatibus, tum praeter naturam hominum pecudumque portentis, tum facibus visis caelestibus, tum stellis iis quas Graeci κομήτας nostri cincinnatas vocant, quae nuper bello Octaviano magnarum fuerunt calamitatum praenuntiae, tum sole geminato, quod ut e patre audivi Tuditano et Aquilio consulibus evenerat, quo quidem anno P. Africanus sol alter extinctus est, quibus exterriti homines vim quandam esse caelestem et divinam suspicati sunt; —De natura deorum Ciceronis [1]

Vide etiam: labibus (Vicicitatio)

Fontes

  1. Marcus Tullius Cicero - De natura deorum. (Universitas Turicensis): Liber secundus. VII. [14] labibus