inveniendo

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Discretiva

Trisambig poseidon.jpg inveniendo dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus­ Casu Verbum
inveniendō
activa gerundium­ dativo inveniō (invenīre)
inveniendō
activa gerundium­ ablativo inveniō (invenīre)
Forma Modus flexurae originis
inveniendō casus dativus singularis · genus masculinum gerundivi inveniendus
inveniendō casus ablativus singularis · genus masculinum gerundivi inveniendus
inveniendō casus dativus singularis · genus neutrum gerundivi inveniendus
inveniendō casus ablativus singularis · genus neutrum gerundivi inveniendus

Appellatio[+/-]

Loudspeaker red.svgAPI: /inweniˈendoː/(classice)
Syllabificatio phonetica: in·ve·ni·en·dō — morphologica: in-veni-end-o

Loci[+/-]

C. Plinius Secundus 23-79 Iordanus Brunus Nolanus
1548-1600
antiq. class. I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana[+/-]

saec. I.

  • Crescit profecto apud me certe tractatu ipso admiratio antiquitatis, quantoque maior copia herbarum dicenda restat, tanto magis adorare priscorum in inveniendo curam, in tradendo benignitatem subit. —Naturalis historia Plinii [1][2]

Latinitas nova[+/-]

saec. XVI.

  • Hic habes considerandi locum quo non modo ab omni oblivionis formidine exemptus fias; verum quoque ad perfectiores effigiandi et inscribendi usus, item in ordinando et methodum methodorum inveniendo, promptior atque securior efficiaris. —Ars memoriae Iordani Bruni [3][2]

Fontes

  1. 1.0 1.1 Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XXVII, 1. p. [1] — inveniendo
  2. 2.0 2.1 2.2 Vicicitatio: inveniendo.
  3. 3.0 3.1 Iordanus Brunus Nolanus (Italice: Giordano Bruno) - Ars memoriae (Universitas Turicensis): Secunda pars. Caput VI.  — inveniendo