intererat

Discretiva

intererat dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
intererat	tertia singularis	imperfectum	activa	indicativus	intersum (interesse)

Appellatio pronuntiatusque

API: /inˈtererat/

(classice)

Syllabificatio phonetica: in·ter·e·rat — morphologica: inter-erat

Loci

Quintus Curtius Rufus ca. 50

Anonymus opus ante 100

antiq.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• Intererat epulis Dioxippus Atheniensis, pugil nobilis et ob eximiam virtutem virium iam et regi pernotus et gratus. Invidi malignique increpabant per seria et ludum saginati corporis sequi inutilem beluam: cum ipsi proelium inirent, oleo madentem praeparare ventrem epulis. —Historiae Alexandri Magni Curtii Rufi

saec. I.

• momentum intererat quo se nascentia florum

germina comparibus dividerent spatiis.

haec viret angusto foliorum tecta galero,

hanc tenui filo purpura rubra notat,

haec aperit primi fastigia celsa obelisci,

mucronem absolvens purpurei capitis.

vertice collectos illa exinuabat amictus,

iam meditans foliis se numerare suis. —De rosis nascentibus anonymi poetae