insero
Appearance
Verbum transitivum
[+/-]inser|ō, -ĕre, inserui, insertum
- √ struere aliquid in aliqua re.
Coniugatio
[+/-]| Radix perfecta inseru- | ||
|---|---|---|
| Perfectum indicativum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | inseruī | inseruimus |
| II. | inseruistī | inseruistis |
| III. | inseruit | inseruērunt |
| Perfectum subiunctivum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | inseruerim | inseruerīmus |
| II. | inseruerīs | inseruerītis |
| III. | inseruerit | inseruerint |
| Plusquam perfectum indicativum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | inserueram | inseruerāmus |
| II. | inseruerās | inseruerātis |
| III. | inseruerat | inseruerant |
| Plusquam perfectum subiunctivum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | inseruissem | inseruissēmus |
| II. | inseruissēs | inseruissētis |
| III. | inseruisset | inseruissent |
| Futurum perfectum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | inseruerō | inseruerimus |
| II. | inserueris | inserueritis |
| III. | inseruerit | inseruerint |
|
|
| |||||||||||||||||||||||||||