futuebat

Discretiva

futuebat dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
futuēbat	tertia singularis	imperfectum	activa	indicativus	futuō (futuere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /fu.tuˈeːbat/

(classice)

Syllabificatio phonetica: fu·tu·ē·bat — morphologica: futu-ebat

Loci

Hieronymus Balbus 1450–1535

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas humanistica

saec. XVI.  (1530)

• Litigiosa, minax, subito blandissima siren,

Et subito furiis par erat illa nigris.

Eckius iratae non raro est verbera passus,

Heu, quoties miseri contudit ora viri!

Ast et clementi fuerat quoque pectore; nam qui

Pauper erat, gratis hic  futuebat  eam.

Et, quae praecipua est virtus, pietatis amatrix,

Ipsa erat et sacrae Relligionis amans. —Carmina Hieronymi Balbi

Vide etiam:  → futuebat (Vicicitatio)