futuant

Discretiva

futuant dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
futuant	tertia pluralis	praesens	activa	coniunctivus	futuō (futuere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈfu.tu.ant/

(classice)

Syllabificatio phonetica: fu·tu·ant — morphologica: futu-ant

Loci

Marcus Valerius Martialis 40–103

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 85–102 p.C.n.)

• Dic mihi simpliciter, comoedis et citharoedis,

Fibula, quid praestas? ‘Carius ut  futuant .’ —Apophoreta M. Valerii Martialis

Vide etiam:  → futuant (Vicicitatio)