fugit

Discretiva

fugit dictio est in variis linguis:

• Dacoromane: fugit

Formae affines

Latine

fugit

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
fugit	tertia singularis	praesens	activa	indicativus	fugiō (fugere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈfugit/

(classice)

Syllabificatio phonetica: fu·git — morphologica: fug-it

fūgit

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
fūgit	tertia singularis	perfectum	activa	indicativus	fugiō (fugere)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈfuːgit/

(classice)

Syllabificatio phonetica: fū·git — morphologica: fug-it

Dacoromane

fugit

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
fugit	—	perfectum	—	participium	fugi

Appellatio pronuntiatusque

API: /fuˈʤit/

Syllabificatio phonetica: fu·git — morphologica: fug-it

Loci

C. Plinius Secundus 23-79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.

• Roscio theatralis auctori legis ignoverunt notatasque se discrimine sedis aequo animo tulerunt; te orante proscriptorum liberos honores petere puduit; tuum Catilina fugit ingenium; tu M. Antonium proscripsisti. —Naturalis historia Plinii