fratri
Discretiva
 |
fratri dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| frātrī | casus dativus singularis | substantivi frāter |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /ˈfraːtriː/ (classice) - Syllabificatio phonetica: frā·trī — morphologica: fratr-i
Loci
[+/-]| Gaius Valerius Catullus -87…-54 | Petronius Arbiter ca. 14-66 |
|||||||||||||||||||||
| antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
Latinitas Romana
[+/-]
- Marrucine Asini, manu sinistra
- non belle uteris in ioco atque vino:
- tollis lintea neglegentiorum.
- hoc salsum esse putas? fugit te, inepte!
- quamvis sordida res et invenusta est
- non credis mihi? crede Pollioni
- fratri, qui tua furta vel talento
- mutari velit; est enim leporum
- disertus puer ac facetiarum. —Carmina Catulli [1][2]
- Stupuere mentes. Infulis stabant sacri
- Phrygioque cultu gemina nati pignora
- Lauconte. Quos repente tergoribus ligant
- angues corusci. Parvulas illi manus
- ad ora referunt, neuter auxilio sibi,
- uterque fratri: transtulit pietas vices
- morsque ipsa miseros mutuo perdit metu.
- Accumulat ecce liberum funus parens,
- infirmus auxiliator. Invadunt virum
- iam morte pasti membraque ad terram trahunt. —Satyricon T. Petronii Arbitri [3][2]