formicis

Discretiva

formicis dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Modus flexurae	originis
formīcīs	casus dativus pluralis	substantivi formīca
formīcīs	casus ablativus pluralis	substantivi formīca

Appellatio pronuntiatusque

API: /forˈmiːkiːs/

(classice)

Syllabificatio phonetica: for·mī·cīs — morphologica: formic-is

Loci

Lucius Annaeus Seneca -3…+65

L. Iunius Moderatus Columella ca. 4-70

C. Plinius Secundus 23-79

C. Suetonius Tranquillus ca. 70-150

Franciscus Petrarca 1304-1374

Iordanus Brunus Nolanus 1548-1600

antiq.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.

• Si quis  formicis  det intellectum hominis, nonne et illae unam aream in multas provincias divident? Cum te in illa vere magna sustuleris; quoties videbis exercitus subrectis ire vexillis et quasi magnum aliquid agatur, equitem modo ulteriora explorantem, modo a lateribus affusum, libebit dicere: “It nigrum campis agmen”: formicarum iste discursus est, in angusto laborantium. Quid illis et nobis interest nisi exigui mensura corpusculi? —Naturales quaestiones Senecae

saec. I.

• Quid quod plurimum interest ut malleolus, qui deponitur, ea parte qua est a matre decisus, coalescat, et celeriter cicatricem ducat? Nam si id factum non est, velut per fistulam ita per apertam vitis medullam nimius umor trahitur, idemque truncum cavat; unde  formicis  aliisque animalibus, quae putrefaciunt crura vitium, latebrae praebentur. —De re rustica L. Iunii Moderati Columellae

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• etiam  formicis , animali minimo, inesse sensum eius ferunt abicique gustatas fruges nec postea repeti. et hoc tale tantumque omnibus tricenis diebus malum in muliere existit et trimenstri spatio largius, quibusdam vero saepius mense, sicut aliquis numquam. sed tales non gignunt, quando haec est generando homini materia, germine e maribus coaguli modo hoc in sese glomerante, quod deinde tempore ipso animatur corporaturque. —Naturalis historia Plinii

Latinitas postclassica

saec. II.

• erat ei in oblectamentis serpens draco, quem ex consuetudine manu sua cibaturus cum consumptum a  formicis  invenisset, monitus est ut vim multitudinis caveret. rediens ergo propere Campaniam Asturae in languorem incidit, quo paulum levatus Cerceios pertendit. ac ne quam suspicionem infirmitatis daret, castrensibus ludis non tantum interfuit, sed etiam missum in harenam aprum iaculis desuper petit; statimque latere convulso et, ut exaestuarat, afflatus aura in graviorem recidit morbum. —De vita Caesarum C. Suetoni Tranquilli

Latinitas humanistica

saec. XIV.  (1343 p.C.n.)

• Platonis apes adiciunt et formicas Mide. Sed de Platone cum de eloquentia loquebamur diximus. Midas vero phryx infans dormiens inventus est  formicis  in os eius tritici grana congerentibus. Ditissimum futurum aruspices responderunt. Ego potius edacissimum respondissem. Sed responsum illud fortune comprobavit exitus, ut scriptoribus rerum placet. —Rerum memorandarum libri Petrarcae

Latinitas nova

saec. XVI.

• Hic naturam intelligo complexionem seu naturalem facultatem. Sic concessum est deos ab eo quo fuerunt omnem habuisse, cui nihil addi neque adimi possit, cognitionem. In animantibus quoque, quorum spiritus non omnino est immersus in materia, idem est videre, ut in apibus et  formicis , quae sine experientia et usu et tempore innatam videntur habere rerum pro sua specie conservanda cognitionem. —Summa terminorum metaphysicorum Iordani Bruni